Kompleks Apostolović, priča o porodičnom biznisu, tradiciji i uspehu (PROMO FILM)

Svoj razvoj od kasabe do varoši preko jakog ekonomskog centra između dva velika svetska rata, Leskovac duguje pojedincima koji su u biznis uključivali svoje porodice. Ta poslovno-porodična tradicija nastavila se nekoliko decenija kasnije, a jedan od svetlih primera su braća Boban i Jablan Apostolović
Kompleks Apostolović, priča o porodičnom biznisu, tradiciji i uspehu (PROMO FILM)
Podeli:

Još 1993. godine osnovali su preduzeće 4M za preradu drveta sa kasnije otvorenim salonima nameštaja, a nedavno su odlučil da se oprobaju i u ugostiteljstvu, otvorivši etno Kompleks Apostolović, nedalekeo od centra grada, u ambijentu kakav u Srbiji nije do sada viđen.

Leskovac se na mapi Srbije i Balkana pozicionirao kao gastronomski centar sa najukusnijiom kuhinjom i njenim predvodnikom – roštiljem. Razvio se i takmičarski duh u stvaranju što udobnije i privlačnije atmosfere. U takvoj situaciji braća Apostolović su sa svojim porodicama zaplivali i u ugostiteljske vode i za samo mesec dana, Kompleks Apostolović, sagrađen u etno stilu, postao je više od atrakcije, zapravo, jedan od nekrunisanih leskovačkih brendova.

Na prostoru od devet ari napravljena je bajka. Drvo, kamen i voda, kompozicija koja miriše na staro, zaboravljeno, iskonsko. Kao da je baš tu, stotinak metara od pružnog prelaza na putu Leskovac-Vlasotince, niotkuda neko čarobnim štapićem stvorio selo u selu, grad u gradu.

Naravno, iza svega stoji vizija i veliki rad braće Apostolović, čiji su koreni u leskovačkom selu Palikuća, vizija ljubitelja prirode i tradicionalnog načina života, ali i Leskovčana koji vole da putuju. Na jednom od putovanja po Srbiji, došlo se na ideju da se na prostoru starog parka nekadašnje Livnice napravi ugostiteljski kompleks, oaza mira sa izvorskom rekom, mostovima, drvećem preko krovova, okružena zelenilom i cvećem.

Centralno mesto ovde zauzima restoran brvnara zatvorenog tipa u čijem produžetku je niz od 11 apartamana. Reč je o deluxe sobama sa posebno urađenim ležajevima za potpuni odmor, opremljene televizorima i klima uređajima, kao i mini barovima. U toplom domaćem doručku gosti mogu da uživaju na teresi apartmana, u bašti pored reke ili u restoranu.

Odatle drvenim mostićima preko vode ide se na sve strane. Do splava u obliku oktagona, sa drvenim unikatnim stolovima, zatim do bašte nazvanoj po dedi Voji, začetniku zanata u porodici Apostolović, potom do dela bašte sa elementima klisure, čija se dubina samo nazire kroz bistri brzi potočić. Iznad je Deda Božin senoviti Čardak, odakle puca vidik. Zgrada Divana od kamena, drveta i ćeremida namenjena gostima koji žele da budu posluženi u posebnom ambijentu sa udobnim niskim sedištima, vodenica sa točkom, a iza nje “Gnezdo” i stari ambar, preko puta “Ognjište” gde se na ražnju okreće, ispod sača peče meso, a ispod vršnjika – pogača.

Između, stene od kamena sa Kukavice i Radan planine, drvene ograde i tarabe zbog kojih su nestala zrela stabla iz porodične šume.

Ovde svaki kutak, svaki kamen, drvo, ćup, točak, koš, čeze… imaju svoju istoriju i priču, ukomponovanu u moćnu, preseljenu, prirodu: da se ne zaboravi staro, čak i kroz poruke uklesane ili naslikane u kamenu.

Na meniju tradicionalna srpska i leskovačka kuhinja sa nezaobilaznim roštiljskim specijalitetima, ali i jedinstvenim specijalitetima po kojima se Kompleks Apostolović već pozcionirao i kao gastronomski raj.

Vredni kulinari posebno preporučuju proju, pite, banice i zeljanice po starim srpskim receptima, bifteke, ukusnu jagnjetinu iz sačeva, jagnjeće i praseće pečenje sa ražnja.

Ali to nije sve. Iz ovdašnje prostrane i savremeno opremljene kuhinje izlaze i jela kojih nema nigde osim u ovom čudesnom restoranu na vodi.

Brižljivo odabrani majstori, koji u vitrinama već ređaju zlatne nagrade sa kulinarskih takmičenja, po posebnim receptima spremaju specijalitet “Apostolovićeva Loza”, svinjski file na vinovoj lozi, sa zapečenim pasuljem i kajmakom, a sve zagrejano na plamenu, pred očima gosta. Tu je, između ostalog, i “NE Studen kamen Apostolović” junetina sa pireom od krompira i paradajza u sosu od badema i pomorandže, dok se iz “Čarobnog grneta” može probati ragu od povrća sa dodatkom voća. Tajna ovih ukusnih i traženih jela je u načinu spremanja, ali i u zanosnim aromama raznih bilja.

Braća Boban sa suprugom Snežanom i Jablan sa suprugom Biljanom, za koje kažu da su velika podrška i pomoć, planiraju proširenje ovog kompleksa, pa se tako u produžetku već nazire zgrada hotela, ali i obrisi etno sela. Taj etno grad na obodu Leskovca zauzimaće 180 ari, zajedno sa etno kompleksom.

Priča o porodici Apostolović, čiji će biznis jednoga dana nastaviti njihovo četvoro dece, je priča o ljubavi, zajedništvu, tradiciji, poštovanju, poverenju, priča o vrednostima koje su u prvoj polovini 20. veka krasile jedno zlatno doba, kojeg se Leskovčani danas sa nostalgijom sećaju.

Neke buduće generacije će sa određene distance procenjivati današnju ekspanziju leskovačkog ugostiteljstva i njegove kuhinje. A ako do toga dođe, sigurno je da će u nekom drugom napisanom “Zlatnom dobu” porodica Apostolović zauzeti jedno od centralnih mesta.

(Promo


Podeli: