Čovek, koji teži ka modernom svetu, zarobljen u malograđansku učmalost, mučen sumnjama koje mu još više raspiruje žena, u dilemi da li je otac sopstvenog deteta, na kraju izdan i ostavljen od svih, bez preke potrebe biva zatvoren u ludnicu,  zaboravljen i nezaštićen.

Ovako je Dragan Marjanović odglumio kapetana na premijeri Strinbergovog “Oca” u leskovačkom Narodnom pozorištu i pokupio gromke aplauze publike, koja je možda i prvi put imala prilike da ga vidi u ozbiljnoj dramskoj ulozi, a da to nije u nekoj epizodnoj ulozi u popularnim TV serijama.

Sa Suzanom Grujić, koje je (ništa novo) bila maestralna u ulozi njegove žene Laure, u startu kao brižna majka, zatim opsednuta kontrolom i na kraju obuzeta sopstvenim ludilom, pomerajući i postavljajući pokretne zidove u svojoj kući kako njoj odgovara, a što je bilo zanimljivo scenografsko rešenje Selene Orb, Marjanović dramatično i autentično prikazuje večiti rat polova, muškarca i žene.

Bez i jedne jedine psovke na sceni, bez leskovačkog dijalekta, da se pokaže da se i tako može.

Najemotivniji deo predstave je bio rastanak dadilje Margaret od svog kapetana. Dušica Milošević je to odradila toplo, kombinujući modern scenu sa starim pozorištem i pokupila najveće aplauze i simpatije publike.

Pored njih, u predstavi se pojavljuju i Petra Dimitrijević kao njihova kći Berta, Filip Radivojević u ulozi Doktora Estermarka, Ivan Janković kao Pastor i Predrag Smiljković kao vojnik Ned.

“Nije bilo teško raditi na ovoj predstavi jer smo imali idealnu glumačku podelu, a to mnogo znači”, komentariše reditelj Miloš Jagodić.

PROČITAJTE VIŠE:

Otac za nezaštićenog čoveka

Ovde se mora podsetiti na to da je ansamblu leskovačkog Narodnog pozorišta potrebno još glumaca, a za sada ostaje samo nada da će u budućem periodu, nekom novom sistematizacijom i to biti rešeno.

Ovaj novinarski tekst bi, pre nego što počnu da se javljaju i pišu samozvani pozorišni kritičari koji sa teatrom imaju tek toliko veze da ga upoznaju preko Vikipedije i aplaudiraju njima lično simpatičnim umetnicima, zaključio time da je leskovački “Otac”, ne samo oduševio publiku, već i položio ispit pred Strindbergom.