Armijski general, senator i ministar Josif Kostić bio je ugledna ličnost u Kraljevini Srbiji i Kraljevini Jugoslaviji. Rođen je u Leskovcu 13. avgusta 1877. godine od oca Gliše i majke Evgenije, rođene Marjanović, osnovnu školu učio je upravo Leskovcu, a šest razreda gimnazije u Leskovcu i Valjevu.
Odlikovan je sa preko dvadeset domaćih i stranih odlikovanja među kojima su i ordeni Karađorđeve zvezde sa mačevima IV i III stepena, a posle Drugog svetskog rata je osuđen kao član Vlade narodnog spasa Milana Nedića.
Bio je pitomac XXVIII klase Niže i XII klase VŠ VA. Kao potporučnik učestvovao u Majskom prevratu 1903. godine. Od 1905. do 1907. radio je kao ordonans kralja Petra I Karađorđevića. Tokom 1907. i 1908. godine bio u Nemačkoj na učenju jezika.
Od 1925. godine oženjen Radmilom kćerkom Milića Savića, državnog majstora iz Kragujevca.
Kao komandant II bataljona IV pešadijskog puka Drinske divizije i poziva učestvovao u oba balkanska rata. U Prvom svetskom ratu bio je komandant III prekobrojnog i I pešadijskog puka, na službi u Ađutantskom odeljenju Vrhovne komande i sudija Velikog vojnog suda.
Mada je učestvovao je u Majskom prevratu 1903. godine, bio je jedan od najaktivnijih članova Odbora za likvidaciju pukovnika Apisa i drugova.
Kasnije je uz generala Petra Živkovića, koji mu je bio lični prijatelj, bio glavna figura prodinastičke organizacije Bela ruka.
Posle rata bio je komandant i podoficirske škole, komandant Moravske divizijske oblasti, a od 30. decembra 1925. do 17. februara 1927. godine je komandant Drinske divizijske oblasti sa sedištem u Valjevu.
Potom je bio upravnik VA i komandant V armijske oblasti. U čin divizijskog generala imenovan je 21. oktobra 1923, a armijskog generala 17. decembra 1930. godine.
Po molbi je penzionisan 31. avgusta 1938, a onda od Namesništva imenovan za senatora.
U međuratnom periodu general Kostić bi dolazio u zavičaj prilikom svečanih događaja. Bio je u pratnji kralja Aleksandra Karađorđevića povodom osvećenja Saborne crkve u Leskovcu 20. septembra 1931.
Kao kraljev izaslanik je prisustvovao osvećenju Spomenika palim rodoljubima u oslobodilačkim ratovima Srbije (1809-1918) u Vlasotincu 18. septembra 1932.
U Drugom svetskom ratu od 1941. do 1944. bio je ministar pošta u Vladi narodnog spasa generala Milana Nedića. Sa Nedićem se povukao u Austriju, a kasnije se nastanio u Švajcarskoj.
Od strane novoformiranih komunističkih vlasti proglašen je za narodnog neprijatelja. Umire u Švajcarskoj oko 1960. godine.
Pratite JuGmedia portal na društvenim mrežama Facebook, Instagram, TikTok i X (Twitter)!
Budite uvek u toku dešavanja!
Preskočeni su detalji balkanskih ratova, kao i Prvog svetskog, slučajno ili namerno?
Klasičan preletač koji je gledao da uvek bude na pobedničkoj političkoj strani. Fašistički kolaboracionista! Da mu komunisti nisu pomrsili račune, sad bi mu Mesko planirao bistu na gradskom trgu. I treba bre da bude zaboravljen!
Izrodio je Leskovac još jednog đenerala, učesnika balkanskih i Velikog rata. Poštovanog patriotu i humanistu. Bio je lični lekar najznamenitijeg srpskog vojvode Živojina Mišića!
A vi promovišete nekog ko je bio „bliski“ prijatelj Petra Živkovoća, zvanog Pera furundžija?!
Mnogo ste bre postali moderna i progresivna redakcija. ?
On se borio protiv austrougarskih redova iz sela Cipuljic kod Bugojna. Borio se i protiv austrougarskih redova iz Dervente, odakle potice sadasnji Vucicev patrijarh.
Kao istoričar mogu da kažem da je ovaj tekst objektivan, nije ni za ni protiv. Vi očigledno volite tračeve i žutu štampu, ali to nije istorija i za nauku nema zabranjenih tema. Malo ste i pobrkali lončiće, redakcija je samo prenela tekst.
Odakle ove fotografije na facebook-u ? Privatna zbirka ili ne?
Mislio sam da osnovna škola nosi naziv po njemu, kad ono:
Osnovna škola “Josif Kostić” se nalazi u Leskovcu. Škola je osnovana 1854. godine. Škola nosi naziv po učitelju škole Josifu Kostiću, koji je modernizovao dotadašnju nastavu, podelio školu na razrede i odeljenja kao i prvi uveo školovanje ženske dece u Leskovcu.