Pored činjenice da zaposleni građani Leskovca već godinama primaju među najmanjim zaradama u Republici Srbiji, žaloste i drugi podaci. Njihove neto zarade u martu iznosile su 93.549 dinara i bile su manje za više od 20.000 dinara od republičkog proseka i čak za 59.451 dinar od proseka na teritoriji grada Beograda.

Ta razlika između prestonice i petog po veličini grada na jugu Srbije, sa deset stranih investitora, jednaka je, bezmalo, jednoj neto minimalnoj zaradi.

A cene po marketima, gde se u oba grada stanovništvo uglavnom snabdeva, iste su. Beograd je grad gde se brže dolazi do posla i bez partijske knjižice. U Leskovcu to nije moguće, osim kod stranih poslodavaca, koji se prema radniku odnose sa nepoštovanjem, bez zaštite sindikata. Ali ni tamo više nema mesta za one koji žele da rade pod bilo kakvim uslovima, jer veliki strani sistemi uporno smanjuju radnu snagu.

I još nešto. I ovih 93.549 dinara čine uglavnom zarade lokalnih i državnih činovnika, dok radnici, koji čine većinu, rade za minimalac.

Neto zarade za mart 2026. godine u drugim opštinama manje su od leskovačkih: Bojnik – 82.917, Vlasotince – 85.828, Lebane – 86.801, Medveđa – 98.752 i Crna Trava, gde nema radnika – 89.016 dinara.

Za razliku od Leskovca, Niš je velegrad pa su tamo prosečne neto plate 115.802 dinara. Pirot, manji grad od Leskovca, ali sa jakom industrijom – 115.901. I komšijsko Vranje ima veće zarade od Leskovca – 97.906 dinara, a Prokuplje – 94.913 dinara.